Kasza jaglana

Kasza jaglana (z prosa) jest prawdopodobnie najzdrowszym ziarnem dla "refluksiarza". W przeciwieństwie do zdecydowanej większości popularnych kasz (jak kasza gryczana, jęczmienna), ryżu czy pszenicy, kasza jaglana uchodzi za jedną z nielicznych o wyraźnym działaniu zasadotwórczym (alkalizującym), niekwasotwórczym w ustroju.

Jej spożycie, oprócz tego, że neutralizuje agresywne pepsyny, nie podrażnia zniszczonego przełyku, jest także całkowicie wolne od glutenu, którego eliminacja przynosi często spektakularne korzyści u osób, u których za wzdęciami wypychającymi kwas ukrywa się lekka nietolerancja na gluten. Ugotowana na sypko z masłem z orzechów lub w formie zmiksowanego budyniu, kasza ta dostarcza krzemu i łatwo przyswajalnego białka potrzebnego do odbudowy zniszczonego przełyku.

Przygotowanie kaszy bez gorzkiego posmaku:

• Krok 1 (Płukanie gorącą wodą): Proso zawiera saponiny, które nadają mu lekko gorzki smak. Jeśli tego nie wypłuczesz, gorzkość ta pobudzi ślinianki i produkcję enzymów żołądkowych. Zawsze przelewaj kaszę obficie na sitku wrzątkiem przed włożeniem jej do garnka.
• Krok 2 (Prażenie na sucho): Przed zalaniem wodą warto podprażyć ziarna przez 2 minuty na suchej patelni. Uszczelni to ziarno i sprawi, że będzie idealnie sypkie po ugotowaniu i łatwiejsze w obróbce enzymatycznej.
• Krok 3 (Jaglanka śniadaniowa): Spróbuj zamienić kwaśny chleb z szynką rano na tzw. jaglankę ugotowaną na mleku migdałowym ze szczyptą soli morskiej – jest to jeden z najprzyjaźniejszych żołądkowi, neutralizujących ciepłych posiłków pierwszego rzutu.