Woda lecznicza szczawowa (np. Zuber, Jan)

Lecznicze wody szczawowe, takie jak Zuber, Jan, Wielka Pieniawa czy Słotwinka, to nasz narodowy skarb uzdrowiskowy. Ich sekret w walce ze zgagą leży w chemii: są to wysoce zmineralizowane wody alkaliczne, zawierające gigantyczne dawki wodorowęglanów (np. Zuber ma ich ponad 17 000 mg/l!).

Wodorowęglany to naturalne substancje silnie zasadowe. Po wypiciu takiej wody dochodzi do błyskawicznej reakcji chemicznej bezpośrednio w żołądku – kwas solny zostaje zneutralizowany (zobojętniony), podnosząc ogólne pH treści żołądkowej, co deaktywuje niszczącą przełyk pepsynę. Działa to niemal identycznie jak apteczne leki zobojętniające (Rennie, Alugastrin), z tą różnicą, że woda ułatwia również nawodnienie i dostarcza potężnych dawek magnezu i potasu.

Jak prawidłowo prowadzić kurację pitną (krenoterapię)?

• Krok 1 (Rozcieńczanie): Ze względu na to, że np. woda Zuber jest wodą hiperosmotyczną i ma mocno siarkowy, słony smak, osobom nieprzyzwyczajonym zaleca się rozcieńczanie jej z wodą źródlaną lub wodą "Jan" (zazwyczaj w proporcji 1:1 lub 1:2).
• Krok 2 (Pora picia): Przy silnej nadkwasocie pij leczniczą wodę małymi łykami około 30 do 60 minut przed posiłkami. Możesz również wspomagać się nią doraźnie w momencie silnego ataku pieczenia. Unikaj wypijania całej szklanki duszkiem na pełny żołądek!
• Krok 3 (Środki ostrożności): Z uwagi na ogromną zawartość jonów sodu (nawet kilka tysięcy miligramów), osoby cierpiące na nadciśnienie tętnicze lub ciężkie choroby nerek muszą bezwzględnie skonsultować stałe picie wód hipertonicznych z lekarzem kardiologiem.