Sok z surowego ziemniaka

Sok z surowego ziemniaka to prawdopodobnie jedna z najbardziej archaicznych i legendarnych wręcz kuracji "babcinej" ludowej na leczenie krwawiących wrzodów i potężnej zgagi nadkwasoty. Sok wyciskany bezpośrednio z młodej, umytej, jasnej bulwy uchodzi w wielu kręgach naturopatów za najszybszy naturalny gasik stanów zapalnych śluzówek górnego pokarmu.

Jego sekret opiera się z jednej strony na silnie "mączno-skrobiowym", gęstym zawiesistym charakterze płynu (który przypomina trochę rzadki kisiel). Surowy ziemniak po zmieleniu i zblendowaniu, puszczając swój jasny sok, tworzy powłokę "klejącą", powlekającą wrzodziejący, opuchnięty naskórek przełyku fizycznym plastrem ochronnym. Po drugie, warzywa korzeniowe charakteryzują się potężnym potencjałem zasadotwórczym – ściągają pH ze skrajnie kwaśnego ku naturalnej neutralności, rozrzedzając i stępiając bolesne działanie kwasu we wpuście.

Jak przygotować z bezpieczeństwem?

• Krok 1 (Obieranie - Solanina to trucizna!): Ziemniaki na surowo mogą być śmiertelnie groźne! Zielone przebarwienia na skórce i pod nią lub kiełkujące "oczka" zawierają potężną truciznę (alkaloid Solaninę). Zawsze kategorycznie, obieraj z bardzo dużą marżą skrobię (jasny środek bez "oczek") by wyciskać sok, albo umyjesz się na toalecie z wymiotami po wypiciu łodygi ziemniaka.
• Krok 2 (Pora podawania i osady): Na 30 minut przed posiłkiem zetrzyj pół młodego, czystego kartofla (najlepiej na sokowirówce lub drobnej tarce odcedzając wodę). Pół filiżanki wypite na pusty przełyk zadziała kojąco. Unikaj wypijania tzw. zbitego osadu na samym dnie szkła.
• Krok 3 (Cierpliwość trawienna - wzdymająca surowizna): Sok surowy jest ekstremalnie trudny do strawienia dla słabych jelit. U wielu wywoła kolki. To wariant stosowany wyłącznie krótko i testowo u bardzo wybranych jednostek.