Alugastrin

Alugastrin to bardzo zasłużony lek oparty na hydroksyglinowęglanie sodu (związki glinu i sodu). Jest polskim odpowiednikiem leków "gaśniczych" (zobojętniających / antacidów), o długoletniej tradycji, dedykowanym na ostre zapalenie żołądka, bóle wrzodowe i nadkwaśność. Dostępny zazwyczaj w formie rzadkiej, białej zawiesiny (butelka) lub tradycyjnych tabletek do rozgryzania.

Cząsteczki glinu pełnią w medycynie dwa zadania równocześnie: z jednej strony działają chemicznie, buforując mocny kwas (reakcja zobojętniania podobnie jak przy Rennie czy Manti), a z drugiej strony mają silne właściwości ściągające i osłaniające. Gęsta zawiesina oblepia dno i ścianki zapalnie zmienionego żołądka koloidalną powłoką, dając błyskawiczne znieczulenie na gryzące wrzody, które kłują najmocniej przed jedzeniem lub w nocy.

Wskazówki dla użytkowników glinu:

• Krok 1 (Zawiesina lepsza od tabletki): W leczeniu stanów zapalnych całego żołądka forma płynna (syrop z butelki) wykazuje zawsze 100% lepsze krycie ścianek uszkodzonych narządów niż jakakolwiek, najlepiej pogryziona, tabletka. Zawiesinę zawsze mocno wstrząśnij przed spożyciem.
• Krok 2 (Uwaga na zaparcia!): Glin z definicji wysusza i "blokuje" perystaltykę okrężnicy. Jeśli pijesz Alugastrin codziennie przez dwa tygodnie, licz się z pojawieniem potężnych zaparć. Jeśli masz nadwrażliwe, zaparciowe jelita (IBS-C), lek z glinem to nienajlepszy wybór długoterminowy.
• Krok 3 (Pora stosowania): Na wrzody lub refluks wywołany uszkodzoną śluzówką, preparat ten bierzemy często nie po, lecz na godzinę przed spodziewanym posiłkiem – by stworzyć powłokę "zabezpieczającą" uszkodzony nabłonek przed wchodzącym jedzeniem.