Ryż brązowy

Ryż brązowy (oraz w szczególnych przypadkach jego lżej strawny wariant - ryż biały) to węglowodan złożony, który wchłania zgagę jak absorbent. Posiada on odczyn neutralny w kierunku lekko kwasowego, jednak w jamie żołądkowej, ze względu na specyficzną budowę cząsteczek skrobi, nie prowokuje silnych wyrzutów wydzielniczych, dając uczucie pełności, które stabilizuje poziom soków trawiennych.

Dla wielu pacjentów przejście z białego pieczywa (często z dodatkiem spulchniaczy, kwasu askorbinowego lub kwaśnego zakwasu) na dania oparte o ryż brązowy, przynosi radykalny spadek liczby odbić kwasem. Nierozpuszczalny błonnik wspomaga regularność wypróżnień i przyspiesza ogólną perystaltykę u pacjentów ze spowolnionym pasażem – chociaż jego strawność zależy ściśle od metody przygotowania.

Kluczowe zasady dla pacjenta z GERD:

• Krok 1 (Biały vs Brązowy - w zależności od fazy!): Jeśli masz ostre nadżerki, ból brzucha lub gastroparezę (leniwy żołądek), zacznij od rozgotowanego ryżu białego, ponieważ łuski ryżu brązowego są ostre i trudniejsze do przerobienia, przez co mogą drażnić. Brązowy ryż wprowadzaj w fazie remisji.
• Krok 2 (Stopień rozgotowania): Niedogotowany, twardy ryż, przypominający ziarnka piasku, będzie działał na ścianki osłabionego żołądka jak papier ścierny. Gotuj go zawsze na bardzo miękko (najlepiej stosować w zupach jako "kleik ryżowy").
• Krok 3 (Przyprawy): Uważaj na potrawy typu smażony ryż, w których dodaje się soję, ocet, chili czy tłuste oleje. W GERD ryż zjada się z delikatnymi warzywami i oliwą.