Kmin rzymski

Kmin rzymski (Kumin), znany w kuchni wschodniej (często błędnie mylony z naszym kminkiem), to nie tylko doskonała przyprawa, ale i naturalny lek na powolne trawienie (dyspepsję). Zespół przedłużonego zalegania pokarmu to ogromny problem refluksiarzy – im dłużej masa tkwi w żołądku, tym więcej wydzielanego kwasu i gazów naciska na sfinkter przełyku (LES).

Kumin gwałtownie stymuluje enzymy trzustkowe do pracy i pobudza perystaltykę układu trawiennego. Dodatkowo jego główny składnik aktywny – aldehyd kuminowy – wykazuje lekkie działanie przeciwzapalne w świetle jelit. Działa jako wsparcie mechaniczne, przyspieszając proces ewakuacji po cięższym obiedzie i zapobiegając uczuciu "kamienia w żołądku".

Jak używać kminu jako terapii prokinetycznej?

• Krok 1 (Ostrożność w ostrej fazie): Kmin ma wyrazisty smak. U pacjentów z oznaczonym stanem zapalnym i licznymi nadżerkami wszelkie mocne przyprawy mogą prowokować fizyczne uciążliwości zapalno-nerwowe, stąd metoda ta dedykowana jest raczej fazom przewlekłym (z naciskiem na uczucie zgagi od wzdęć).
• Krok 2 (Jako przyprawa wspomagająca): Dodawaj szczyptę świeżo mielonego kminu rzymskiego do cięższych, węglowodanowych posiłków (zupy z dyni, marchwi, łagodne zapiekanki).
• Krok 3 (Woda Jeera - napar): Metoda ajurwedyjska to Jeera water. Podpraż 1 łyżeczkę kminu na suchej patelni przez 15 sekund (by uwolnić olejki), zalej litrem wody, chwilę pogotuj. Przefiltruj i popijaj napar po głównych posiłkach małymi ilościami.