Napar ze świeżego imbiru

Napar ze świeżego imbiru jest doceniany na całym świecie jako znakomite panaceum na dolegliwości ze strony układu pokarmowego, od nudności po niestrawność. Dla pacjentów z refluksem ma on znaczenie wyjątkowe: działa jako naturalny środek prokinetyczny. Oznacza to, że imbir aktywnie stymuluje perystaltykę żołądka, znacznie przyspieszając jego opróżnianie i przepychanie pokarmu do jelit (dwunastnicy).

Im krócej kwaśna miazga pokarmowa zalega w żołądku, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo, że odbije się z powrotem do przełyku, wywołując zgagę. Co więcej, gingerole obecne w imbirze wykazują silne działanie przeciwzapalne i kojące, co może przyspieszać regenerację układu pokarmowego. Jednakże, z uwagi na swój pikantny smak, u pacjentów w fazie ostrych nadżerek przełyku może wywołać chwilowe nasilenie pieczenia – kluczem jest tu odpowiednie przygotowanie.

Jak optymalnie zaparzyć imbir?

• Krok 1 (Świeżość to podstawa): Unikaj imbiru suszonego czy marynowanego – tylko świeży korzeń (kłącze) zawiera odpowiednie proporcje substancji aktywnych i jest najbardziej łagodny dla żołądka. Odetnij około 1-centymetrowy kawałek korzenia i obierz go ze skórki.
• Krok 2 (Przygotowanie naparu): Pokrój obrany imbir w cienkie plasterki lub zetrzyj na tarce (co uwolni więcej soku). Wrzuć do kubka i zalej gorącą (nie wrzącą) wodą. Przykryj i odstaw do zaparzenia na 10 do 15 minut.
• Krok 3 (Dawkowanie): Aby napar nie był zbyt pikantny, przed wypiciem możesz go rozcieńczyć. U pacjentów z GERD niezwykle ważne jest, by pić napar w temperaturze pokojowej lub delikatnie letni. Gorące płyny parzą przełyk i silnie relaksują dolny zwieracz. Pij do dwóch filiżanek dziennie, np. rano przed posiłkiem lub jako napój wspomagający trawienie w ciągu dnia.